Crêtes de Spa

Zaterdag 28 maart 2015

Ik had er al een tijd naar uit gekeken naar deze deze wedstrijd… Je mag het gerust een trail noemen, zeker met de weersomstandigheden van deze week. Zaterdag om 10 uur vertrokken Bart en ik richting Ardennen. We hadden dus 3 uur de tijd om er naar toe te rijden een parkeerplaats te vinden en ons klaar te maken oor de start.

’t Is ondertussen al 4 jaar geleden dat ik er gelopen had (toen nog met “zomerse omstandigheden” en in het gezelschap van Dirk, Erwin en Willem). De 2 vorige edities moest ik aan mij laten voorbijgaan wegens blessureleed, maar nu was ik er weer klaar voor… althans voor de afstand. De conditie, da’s wat anders : nog niet in een ideaal trainingsritme, een ontsteking op de luchtwegen sinds het begin van de week, en daar bovenop donderdagavond grieperig thuisgekomen van ’t werk. Maar de goesting om in Spa te gaan lopen was te groot om forfait te geven.

Wetende dat het parcours er met de regen van de laatste dagen er modderig zou bijliggen, had me een paar nieuwe trailschoenen besteld (met “spikes”)… Eigenlijk heb ik ze aangeschaft om in de winter te kunnen lopen met sneeuw en ijs, maar hier zouden ze ook goed van pas komen in de modder en de stroken met rotspartijen, om meer grip te hebben.

Hoogteprofiel SpaEven over 13 uur klonk het startschot. We zaten redelijk achteraan in de massa en stapten slechts na 2 minuten over de startlijn. Niet erg want er werd met chip gechronometreerd en het was de bedoeling om de eerste kilometers niet te snel te lopen (ook al gaat het bergaf). Mijn bedoeling was om – zeker in de eerste kilometers – bij Bart te blijven. Daar liep ik een werk-collega van Hilde tegen ’t lijf (Johan Smeyers), die ook voor de eerste keer een trail ging lopen. Benieuwd hoe hij het ervaren heeft…

Na 4 kilometer krijg je de eerste helling voorgeschoteld (Chemin des moutons : 650 meter à 12,5%), en daar werd al snel overgeschakeld naar stappen in plaats van lopen. Je gaat iets sneller als je loopt, maar dan gaat je hartslag serieus in het rood, en er volgen nog 2 hellingen om “U” tegen te zeggen!

SkipisteVanaf kilometer 5 begint het echte trail-gedeelte. Eindelijk van het asfalt af : met die spikes is het of je met voetbalschoenen op straat loopt… De paden lagen er bij zoals verwacht : redelijk wat modder, maar daar waren we trouwens voor gekomen (Bart voelde zich “in zijn nopjes”). Er waren al honderden lopers voor ons gepasseerd, en op sommige plaatsen werd de weg bijgevolg omgetoverd in een grote crême-au-beurre taart… Met goeie trail-schoenen is dat echter geen onoverkomelijk probleem.

SkipisteBij de volgende “serieuze” helling, de Skipiste op kilometer 5 (een 500-tal meter tegen gemiddeld 13%) was ik Bart plots kwijt. Ik ben de piste bijna volledig te voet opgegaan om mijn krachten te sparen.

Na de skipiste kon er weer overgeschakeld worden op lopen. Een paar kilomet2015Spa03er verder was het min of meer vlak, maar veel recupereren kwam er niet aan te pas: op de Venen was een smal modderpad en moest je voortdurend van links naar rechts springen om de grote plassen te vermijden.

Daarna volgde een lange en redelijk steile afdaling, en ook hier was het één grote vettige brij… Je moest dus voortdurend goed uitkijken waar je je voeten zette, om niet een schuiver te maken. Mijn nieuwe trailschoenen hielden me keurig rechtop : in de afdalingen ging ik tientallen lopers voorbij.

Op kilometer 16 kwam de derde en laatste steile helling er aan (110 meter stijgen op iets meer dan een kilometer). Ook hier koos ik om te stappen. Slechts enkelingen bleven lopen. Daarna kwam de laatste lange afdaling er aan en hoorden we de omroeper aan de aankomstlijn. Dat geeft moed en je gaat weer iets sneller.

Na 1 uur en 55 minuten liep ik over de finish-lijn. Netto-tijd = 1:52:44 (goed voor een 596e plaats op 1960 aankomsten); 20 minuten meer dan 4 jaar geleden, maar toch een goed gevoel bij aankomst. Bart kwam een 10-tal minuutjes later aan (2:02:22).

Uitslag op Chronorace.

Advertenties

North C Trail in Koksijde

Zaterdag 28 februari 2015

2 weken geleden had ik me nog op ’t nippertje kunnen inschrijven voor deze wedstrijd. De North C Trail werd voor de eerste keer ingericht en het aantal inschrijvingen was beperkt. Het “decor” van de wedstrijd : 9020150228% onverharde wegen, grotendeels in het duinengebied en op het strand. Aanlokkelijk als je graag in de natuur loopt… 3 afstanden : 13, 25 en 50 km. Mijn keuze was snel gemaakt : 25 kilometer (in werkelijkheid een goeie 26 km).

Zaterdagmorgen om 9:30 uur aangekomen in Koksijde. 3° Celsius en een fris windje : het thermisch onderhemdje dat ik meehad kwam dus goed van pas. Omer was ook in Koksijde en zou een 10-tal kilometer meelopen. Hij had de 142 deelnemers van de 50 km al zien vertrekken om 9:30 uur. Om 10:15 uur het startnummer afgehaald (613) : het was al aanschuiven geblazen… Om 11 uur werd aangekondigd dat de start met een kwartier werd uitgesteld (er stond nog een behoorlijke rij wachtenden om hun borstnummer af te halen).

20150228 f20150228 h11:15 uur : start van de wedstrijd. Iedereen moest door het kleine start- en aankomstboogje door (zo’n 2 meter breed); 1 minuut en 20 seconden na het startschot liep ik over de startlijn… We werden onmiddellijk het strand op gestuurd, en na 400 m moesten we al de duinen op, waardoor het al onmiddellijk aanschuiven was. We moesten zo’n 2 kilometer door de duinen (over de meeste duintoppen, dus in los zand) en bij elke duintop was het aanschuiven. Dat was het enige minpunt aan deze wedstrijd, want de organisatie was voor de rest voortreffelijk. Na een paar kilometer ruilden we de “strandduinen” voor de natuurgebieden (duinengebieden die iets vlakker zijn). 20150228 eIk was van de veronderstelling uit gegaan  dat we daar “wandelpaadjes” zouden volgen, maar blijkbaar bestonden die voornamelijk uit zandvlaktes… Daardoor was het een loodzwaar parcours en was het zwoegen van de eerste tot de laatste kilometer (van de 90% onverharde wegen was er ongeveer de helft “los zand”). Ook in de laatste 7 kilometer die we langs de strandlijn liepen werden we nog 3 keer “getrakteerd” op een strook los zand van zo’n 300 meter. De gemiddelde snelheid lag dan ook niet zo hoog.

 

20150228_133248De eerste loper van de “25 km” liep over de finish-lijn na 1 uur en 43 minuten (14,56 km/u). De volledige uitslagen vind je op Chronorace. Op kilometer 19 (juist voor we terugkeerden langs het strand) voelde ik dat mijn kuiten begonnen te verkrampen; een beetje tempo verminderen was dus de boodschap. Gelukkig was er nu het strand dat zich gemakkelijker liet belopen dan het duinenzand…

Na 2:18:03 uur liep ik over de finish (netto 2:16:47). Goed voor een 128ste plaats (op 520) en – volgens de uitslagen – 10,87 km/u (Garmin-uurwerk zegt 11,10 km/u ; wellicht omdat de afstand meer dan 25 km is).

Zeker voor herhaling vatbaar en een aanrader voor ieder die graag in de natuur loopt!

Les Hivernales – Bosvoorde

Eindelijk weer eens een wedstrijd gelopen…

De editie “Les Hivernales” van 2015 deed zijn naam alle eer aan : winterse temperaturen, smeltende sneeuw op de wegen en in het Zoniënwoud, zelfs een beetje sneeuwval tijdens de wedstrijd. Maar dat hoort er uiteraard bij.

Tim en Mieke moesten afhaken wegens griep, maar we waren toch nog met zijn vijven van Liekerk Jogging (Dirk, Kristof, Bart, Christophe en ikzelf), plus nog 2 andere “bekenden” uit Liedekerke en omgeving (Jean-Paul Praet en Eddy De Backer).

Featured image257 hoogtemeters (volgens Garmin), dat is behoorlijk wat, wetende dat het een wedstrijd is… Bergop ging het moeizaam, maar bij het dalen kon ik dat opvangen door voluit te gaan.

Na 1 uur en 33 minuten liep ik over de finish-lijn (volgens de officiële uitslag iets minder…), moe, maar voldaan, want ik kon het tempo van 13,3 km/u 20 kilometer lang volhouden.

Hieronder vind je de uitslagen van bovengenoemden.

De volledige uitslagen vind je op de website van RCB.

  • Kristof Dekens (39/883) – 1:25:34 (15e Mse)
  • Dirk Vandroogenbroeck (41/883) – 1:26:03 (23e Mv1)
  • Jean-Paul Praet (73/883) – 1:29:28 (1e Mv3)
  • Josse Rogier (128/883) – 1:32:47 (19e Mv2)
  • Bart Hinneman (299/883) – 1:42:13 (58e Mv2)
  • Christophe Martens (318/883) – 1:43:05 (119e MV1)

Meia maratona Nazaré (2014)

Zondag 9 november 2014 waren we – net zoals verleden jaar – terug in Nazaré (Portugal) om er de halve marathon te lopen. Deze keer geen zomerweer, maar we bleven wel gespaard van regen tijdens de wedstrijd. Vóór de start zag het er even niet goed uit: een fikse regenvlaag veranderde de kleine straatjes in Nazaré in kleine beekjes; maar gelukkig was dat van korte duur. Anderzijds zorgde de regen voor veel zuurstof en was het aldus aangenamer lopen dan verleden jaar. Start om 11 uur stipt…

Ik was eerst van plan om bij Daniel (Luts) te blijven tijdens de wedstrijd, maar na 2 km had hij zich al een beetje laten afzakken : ik ging blijkbaar iets te snel volgens zijn planning.

Het parcours bestaat uit een locale ronde door het stadje, waarbij je na 2 km al een behoorlijk venijnig hellingkje op moet. Daarna loop je terug langs de start om vervolgens buiten het stadje langs een viaduct over de Rio Alcobaça te lopen (km 7) : alweer stevig bergop… Vanaf km 6 loop je op een grote weg richting Sao Martinho do Porto en neem je na 12 km de zelfde weg terug. Daniel liep daar een twee à driehonderd meter achter.

Ik wist dat mijn snelheid van ongeveer 13 km per uur een beetje riskant ging zijn gezien de relatief korte periode na mijn blessure en het gebrek aan training op snelheid, maar eenmaal je in je tempo zit is het moeilijk om “terug te schakelen”. Na 12 kilometer ging het nog altijd goed (ttz nog geen klop van de hamer gekregen). Na 18 kilometer moesten we weer het viaduct over… Verleden jaar zat ik daar al goed “op het tandvlees”, maar deze keer ging nog steeds vlot. Nog 3 kilometer te gaan, waarvan de eerste bergaf.

Na 1 uur en 36 minuten liep ik over de finish-lijn.

POS. NAME TIME NR Pos./sx CAT Pos/CAT
290 Josse Rogier 01:36:45 115 285 M55 16
341 Daniel Luts 01:38:39 116 336 M55 24
611 Omer van Vaerenbergh 01:48:30 112 588 M55 47
721 Hendrik Nuyttens 01:53:04 113 687 M55 60

Allerzielen…

Dat het juist nu is dat weer een berichtje post is louter toevallig… het heeft niets met Allerzielen te maken!

Ik ben alweer 3 maanden aan ’t lopen na mijn Achillespeesontsteking (al was het in het begin maar een kwartier lang), en ondertussen zijn we zelfs al een paar weken met duurlopen bezig. Veel rust, kine, oefeningen en een langzame opbouw heeft zijn vruchten afgeworpen : ik kan (en mag) weer lopen!

Gisteren (zondag) hadden we – op vraag van Christophe – een duurloop op vetverbranding gepland. Dat kwam mij goed uit om verschillende redenen : enerzijds mag er nog wat vet verbrand worden, en anderzijds zat ik al een weekje met een ontsteking van de luchtwegen. Het voorziene tempo was 10 km/u op een relatief vlak parcours (langs de Dender), en daarmee lokten we enkele extra lopers.

We waren met z’n achten om onze 18 km af te leggen. Van de Sportschuur tot Pollare en terug. De 10 km/u bleek niet haalbaar : we zullen er meer moeten op trainen, want de meesten onder ons lieten zich snel verleiden om iets sneller te lopen. De hartslag toch gemiddeld op 140 bpm kunnen houden. Mieke liep zelfs met een hartslag onder de 135… Die zit dus in supervorm.

Volgende week mogen onze duurlopers alleen op pad : ik loop op zondag 9 november de halve marathon in Nazaré (Portugal). net zoals verleden jaar trekken we met enkele leden van Liekerk Jogging Team enkele dagen naar Portugal om er ons te ontspannen en de Meia Maratonu da Nazaré te lopen.

Wordt vervolgd…

1 maand voor de marathon

8 weken na een “nieuwe start” durf ik eindelijk weer iets publiceren op mijn blog… De voorbije 2 jaar liepen niet van een leien dakje op sportief gebied. Acht weken geleden heb ik beslist te stoppen met de anti-cholesterolpillen die de dokter mij voorschreef. Verschillende merken geprobeerd, maar telkens er statines aan te pas kwamen liep het falikant af: spierscheurtjes en contracturen zorgden er voor dat ik regelmatig een 3 à 4-tal weken moest stoppen met lopen.

Sinds de stop 8 weken geleden heb ik geen noemenswaardige spierpijn meer gehad. Net op tijd om nog een minimale voorbereiding te kunnen plannen voor onze “Instapmarathon” van zaterdag 29 maart 2014. Eigenlijk is 3 maand veel te weinig om van NUL naar 42 km op te bouwen, maar met een beetje geluk zou ik de streep moeten halen, al zal de vooropgestelde 11,5 km/u mij de laatste 10 km de das kunnen omdoen.

Ik heb er ondertussen al 3 duurlopen opzitten met de “groep van 11,5 km/u” (23, 26 en 29 km). De basisconditie is duidelijk onvoldoende, want de laatste kilometers zat ik telkens “op het tandvlees”.

Ik heb nog 1 maand om daar nog een klein beetje aan te werken: nog een paar trainingen plannen op vetverbranding.